Shloka 51
अव्यक्त-मानस-सृष्टिवादः
Doctrine of Creation from the Unmanifest ‘Mānasa’
यदा संहरते कामान् कूर्मोडज़ानीव सर्वश: । तदा>5>त्मज्योतिरात्मायमात्मन्येव प्रपश्यति
yadā saṁharate kāmān kūrmo 'ṅgānīva sarvaśaḥ | tadā ātmajyotir ātmāyam ātmany eva prapaśyati ||
ဗြာဟ္မဏက ဆိုသည်— လူတစ်ယောက်သည် ဆန္ဒတို့ကို အကုန်လုံး ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသကဲ့သို့၊ လိပ်က မိမိအင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို အရပ်ရပ်မှ ဆုတ်ယူသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသောအခါ၊ အတွင်းသန့်ရှင်းကြည်လင်မှု၌ တည်နေသော ဤအတ္တသည် မိမိအတွင်း၌ပင် သန့်စင်သော အလင်းဖြစ်သည့် အတ္တကို တိုက်ရိုက်မြင်တွေ့၏။
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Desires and sense-impulses must be gathered back through restraint; when craving is withdrawn, the mind becomes clear and the self directly realizes the self-luminous Ātman within.
In the Śānti Parva’s instructional discourse, a Brāhmaṇa speaker uses the tortoise metaphor to explain the inward turn of discipline: withdrawing outward-running desires leads to inner vision and realization of the supreme Self.