Shloka 13
Adhyāya 174: Karma as an inescapable companion (कर्मानुगमन-उपदेश)
सिक्त्वामृतेन तं विप्रं गौतमं जीवयत् तदा । 'पुरुषप्रवर! उसके अनुरोधको स्वीकार करके इन्द्र-देवने गौतम ब्राह्मगको भी अमृत छिड़ककर जिला दिया ।। सभाण्डोपस्करं राजंस्तमासाद्य बकाधिप:
siktvāmṛtena taṃ vipraṃ gautamaṃ jīvayat tadā |
ဘီရှ္မက ပြော၏— «ထို့နောက် အမృతကို ဖြန်း၍ အိန္ဒြာသည် ဂေါတမ ဘြာဟ္မဏကို ထိုအခါ ပြန်လည်အသက်သွင်းလေ၏။ တောင်းပန်ချက်ကို လေးစားလက်ခံကာ အရဟတ္တပညာရှင်ကို ကာကွယ်ရမည့် တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်၍ ဘြာဟ္မဏသန့်ရှင်းမှုကိုလည်း ထပ်မံအလေးထားကြောင်း ပြသလေ၏။»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as reverence and protection toward a worthy brāhmaṇa: even a powerful deity like Indra responds to a righteous request and restores life, underscoring compassion and the safeguarding of spiritual merit.
Indra, accepting a request, sprinkles amṛta and revives the brāhmaṇa-sage Gautama. Bhishma narrates this as an example of dharmic conduct and divine support for the virtuous.