Shloka 16
Ākiṃcanya–Tyāga Upadeśa
The Instruction on Non-ownership and Renunciation
तत्रासीनस्य कौन्तेय गौतमस्य सुख: शिव: । पुष्पाणि समुपस्पृश्य प्रववावनिल: शुभ: । ह्वादयन् सर्वगात्राणि गौतमस्य तदा नूप
tatrāsīnasya kaunteya gautamasya sukhaḥ śivaḥ | puṣpāṇi samupaspṛśya pravavāv anilaḥ śubhaḥ | hvādayan sarvagātrāṇi gautamasya tadā nṛpa |
ဘီရှ္မက ပြောသည်— «ကွန်တီ၏သားတော်၊ ဂေါတမသည် ထိုနေရာ၌ ထိုင်နေစဉ် ပန်းများကို ထိတွေ့၍ မွှေးကြိုင်လာသော နူးညံ့သိမ်မွေ့၍ မင်္ဂလာရှိသော လေညင်းတစ်စင်း ပေါ်ထွန်းလာ၍ လေတိုက်လေသည်။ အို မင်းမြတ်၊ ထိုလေညင်းသည် ဂေါတမ၏ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း အားလုံးကို ပျော်ရွှင်သက်သာစေကာ စိတ်နှလုံးချမ်းမြေ့မှုနှင့် ကောင်းကျိုးမင်္ဂလာကို ပေးလေ၏။»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse uses auspicious natural imagery to signal the fruit of serenity and right conduct: when a sage abides in calmness, the environment is portrayed as harmonizing with that virtue, bringing śiva (welfare) and sukha (ease).
Bhīṣma describes Gautama seated in a place where flowers are present; a gentle, fragrant breeze arises after touching the blossoms and gives bodily delight and comfort to the sage, marking the scene as favorable and sanctified.