Shloka 77
Adhyāya 166: Kṛtaghna-doṣa (कृतघ्नदोषः) — the fault of ingratitude and the limits of expiation
अपसरभत्र्यहं पिबेदुष्णं ःयहमुष्णं पय: पिबेत् । त्रयहमुष्णं पय: पीत्वा वायुभक्षो भवेत् तयहम्
apsarabhātry ahaṁ pibed uṣṇaṁ tryaham uṣṇaṁ payaḥ pibet | tryaham uṣṇaṁ payaḥ pītvā vāyubhakṣo bhavet tryaham ||
ဘီရှ္မက မိန့်တော်မူသည်— «ဆိုမသောက်သော ဗြာဟ္မဏသည် အရက်၏ အနံ့ကိုတောင် ရှူမိလျှင် သုံးရက်ပတ်လုံး ရေနွေးသာ သောက်ရမည်။ ထို့နောက် သုံးရက်ပတ်လုံး နို့နွေးသာ သောက်ရမည်။ နို့နွေးကို သုံးရက်သောက်ပြီးနောက် ထပ်သုံးရက်ပတ်လုံး လေတည်းဟူသောအရာပင်သာဖြင့် နေရမည် (အစာရှောင်ခြင်း)။ ဤဝိနယဖြင့် သူသည် သန့်စင်လာသည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even indirect contact with a serious impurity (here, the smell of liquor) is treated as ethically and ritually significant for a Soma-qualified brāhmaṇa; purification is achieved through a graded, disciplined austerity—hot water, then hot milk, then complete fasting—emphasizing self-restraint and restoration of ritual fitness.
In Śānti Parva’s dharma instruction, Bhīṣma lays down a specific expiatory procedure (prāyaścitta) for a brāhmaṇa who has encountered the odor of alcohol, prescribing a nine-day regimen culminating in a three-day fast to regain purity.