Shloka 95
Dama-pradhāna-dharma (Self-restraint as the Root of Dharma) — Śānti-parva 154
गृध्र उवाच अयं प्रेतसमाकीर्णो यक्षराक्षससेवित: । दारुण: काननोददेश: कौशिकैरभिनादित:
gṛdhra uvāca | ayaṃ pretasamākīrṇo yakṣarākṣasasevitaḥ | dāruṇaḥ kānanoddeśaḥ kauśikair abhināditaḥ ||
လင်းတက ပြောသည်– «ဤတောဒေသသည် ပရേതဝိညာဉ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ယက္ခနှင့် ရက္ခသတို့ လာရောက်လေ့ရှိသည်။ ကြမ်းတမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တောရိုင်းဖြစ်ကာ ငှက်ညိုတို့၏ အော်သံများဖြင့် တုန်လှုပ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာသည် အလွန်ကြောက်စရာကောင်း၏။»
गृध्र उवाच
Educational Q&A
The verse underscores prudent discernment: when signs indicate danger—whether natural (a harsh wilderness) or symbolic (spirits, ominous cries)—one should not proceed blindly. Ethical action includes caution, situational awareness, and avoiding needless risk.
A vulture addresses a person (implied by the context) and warns that the surrounding forest-region is frightening and perilous, described as crowded with spirits, inhabited by Yakṣas and Rākṣasas, and echoing with the calls of owls—an ominous soundscape signaling danger.