Shloka 26
अज्ञान–लोभयोः परस्परहेतुत्वम्
Mutual Causality of Ignorance and Greed
ये दुर्गन्धीनि सेवते तथागन्धा भवन्ति ते । तपश्चर्यापर: सद्यः पापाद् विपरिमुच्यते
ye durgandhīni sevate tathāgandhā bhavanti te | tapaścaryāparaḥ sadyaḥ pāpād viparimucyate ||
ရှောနက မိန့်ကြားသည်– ဆိုးနံ့သောအရာတို့ကို သုံးစွဲဆက်ဆံသူတို့သည် ထိုနံ့ကိုပင် သယ်ဆောင်လာကြပြီး၊ မိမိပေါင်းသင်းရာအတိုင်း ဖြစ်လာကြ၏။ ထိုနည်းတူ တပစ် (tapas) ဟူသော ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်မှုနှင့် စည်းကမ်းကျင့်သုံးမှု၌ အလေးထားသူသည် ချက်ချင်းပင် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်သည်။ ဤသင်ခန်းစာသည် သီလဓမ္မ၏ အကြောင်း-အကျိုးကို ပြသည်– အလေ့အထနှင့် ရွေးချယ်ထားသော ပေါင်းသင်းမှုတို့က လူ၏ သဘောသဘာဝနှင့် အခြေအနေကို ပုံဖော်ပြီး၊ တပစ်သည် သန့်စင်ကာ လွတ်မြောက်စေသည်။
शौनक उवाच
Educational Q&A
A person becomes like what they repeatedly consume or associate with; impure habits breed impurity, while tapas—self-restraint and disciplined spiritual effort—purifies and can free one from sin.
Śaunaka delivers a didactic maxim using the analogy of fragrance and stench to explain moral causality and the purifying power of austerity within the Shānti Parva’s broader instruction on dharma and right conduct.