Shloka 9
Nārada–Vāyu–Śalmali Upākhyāna: Enmity with the Strong and the Primacy of Buddhi (नारद-वायु-शल्मलि उपाख्यानम्)
ऋषिर्दष्टवा नृपं तत्र जगहें सुभृशं तदा । कर्ता पापस्य महतो भ्रूणहा किमिहागत:
ṛṣir dṛṣṭvā nṛpaṃ tatra jagarhe subhṛśaṃ tadā | kartā pāpasya mahato bhrūṇahā kim ihāgataḥ ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– ရှိသီသည် ထိုနေရာ၌ ဘုရင်ကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်း ပြင်းထန်စွာ ရှုတ်ချ၍—“သင်သည် အပြစ်ကြီးမားသော အမှုကို ပြုသူ၊ သန္ဓေသားသတ်သူ ဖြစ်သည်။ ဒီကို ဘယ်လို ရောက်လာသနည်း။ ငါတို့နှင့် သင်၏ အလုပ်က ဘာလဲ။ မည်သို့မျှ ငါ့ကို မထိပါနှင့်။ သွား—သွား! သင် ဒီမှာ နေခြင်းကို ငါတို့ မနှစ်သက်” ဟု ဆိုလေသည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Grave wrongdoing (especially acts treated as brahmahatyā-like, such as bhrūṇa-hatyā) brings social and ritual exclusion; moral accountability applies even to kings, and sages may enforce ethical boundaries by refusing contact.
A king approaches a sage (apparently seeking contact or help), but the sage, recognizing him as guilty of a severe sin, condemns him and orders him to leave, refusing even physical touch.