Shloka 11
Nārada–Vāyu–Śalmali Upākhyāna: Enmity with the Strong and the Primacy of Buddhi (नारद-वायु-शल्मलि उपाख्यानम्)
रुधिरस्थेव ते गन्ध: शवस्येव च दर्शनम् । अशिव: शिवसंकाशो मृतो जीवन्निवाटसि
rudhirastha iva te gandhaḥ śavasyeva ca darśanam | aśivaḥ śiva-saṅkāśo mṛto jīvann ivāṭasi ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– «မင်းဆီက သွေးခဲသလို အနံ့က ထွက်တယ်။ မင်းကို မြင်ရတာကလည်း အလောင်းကို မြင်ရသလိုပဲ။ အပြင်ပန်းအားဖြင့် မင်္ဂလာသဖွယ် ထင်ရပေမယ့် အမှန်တကယ်တော့ အမင်္ဂလာပဲ။ တကယ်တော့ မင်းက သေပြီးသား၊ ဒါပေမယ့် အသက်ရှိသလို လှည့်လည်နေတယ်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Outward respectability or a show of auspiciousness cannot conceal inner moral decay. When one’s conduct becomes stained by grave wrongdoing, one is ‘dead’ in ethical-spiritual terms—moving about bodily alive but cut off from true well-being and dharma.
Bhīṣma delivers a harsh moral denunciation, describing the addressed person as reeking of blood and looking like a corpse—an image meant to expose hidden guilt and the inauspicious state produced by violent or unrighteous deeds, despite any outwardly pleasing appearance.