Shloka 46
Dasyu-maryādā and Buddhi-guided Rāja-nīti (दस्युमर्यादा तथा बुद्धिप्रधान-राजनीति)
न हि वैराग्निरुद्धूत: कर्म चाप्यपराधजम् | शाम्यत्यदग्ध्वा नृपते विना होकतरक्षयात्
na hi vairāgnir uddhūtaḥ karma cāpy aparādhajam | śāmyaty adagdhvā nṛpate vinā hokatarakṣayāt ||
အရှင်ဘုရင်၊ ရန်ငြိုးမီးကို တစ်ခါ လောင်ကျွမ်းအောင် လှုံ့ဆော်ပြီးလျှင်၊ ပြစ်မှားမှုကြောင့် ပေါက်ဖွားလာသော အကျိုးဆက်များနှင့်အတူ၊ အကြောင်းရင်း၏ လောင်စာကို မီးလောင်ကုန်အောင် မဖြတ်သန်းမချင်း မငြိမ်းနိုင်။ ၎င်းတို့သည် မူလအကြောင်းရင်း ပျက်စီးကုန်ခမ်းသွားမှသာ တိတ်ဆိတ်သက်သာလာသည်။
ब्रह्मदत्त उवाच
Educational Q&A
Enmity and the karmic results of wrongdoing have momentum: once ignited, they do not simply fade by wish or denial. They cease only when their sustaining causes—fuel, provocations, and unresolved offenses—are exhausted or consciously removed.
Brahmadatta addresses a king, using the metaphor of a fire to counsel about hostility and culpable action: conflict and fault-generated consequences persist until they ‘burn out’—implying the need for restraint, atonement, or removal of the causes that keep them alive.