Shloka 108
Dasyu-maryādā and Buddhi-guided Rāja-nīti (दस्युमर्यादा तथा बुद्धिप्रधान-राजनीति)
स्वयं समुपजानन् हि पौरजानपदार्चनम् । स सुखं प्रेक्षते राजा इह लोके परत्र च,जो स्वयं नगर और गाँवोंके लोगोंका सम्मान करना जानता है, वह राजा इहलोक और परलोकमें सर्वत्र सुख-ही-सुख देखता है
svayaṁ samupajānann hi paurajānapadārcanam | sa sukhaṁ prekṣate rājā iha loke paratra ca ||
ဗြဟ္မဒတ္တက ဆိုသည်— မိမိစိတ်ဆန္ဒဖြင့် မြို့သူမြို့သားနှင့် ကျေးလက်ပြည်သူတို့ကို ဂုဏ်ပြုလေးစားရမည်ကို နားလည်ကာ လက်တွေ့ကျင့်သုံးသော မင်းသည် ဤလောက၌လည်း နောက်လောက၌လည်း နေရာတိုင်း၌ ချမ်းသာကို မြင်ရသည်။ ပြည်သူကို လေးစားခြင်းသည် ဤလောကတွင် တည်ငြိမ်သော အုပ်ချုပ်မှု၏ အခြေခံဖြစ်ပြီး၊ နောက်လောကတွင်လည်း ကုသိုလ်အဖြစ် ပြန်လည်ပေါ်ထွန်းသည်။
ब्रह्मदत्त उवाच
Educational Q&A
A ruler’s welfare depends on respectful recognition of all subjects—urban and rural alike. Such conduct yields practical happiness and stability in this life and moral/spiritual merit leading to happiness in the next.
In a didactic passage on rājadharma within Śānti Parva, Brahmadatta states a principle of kingship: the king who knows how to honor and value his people—both city-dwellers and villagers—enjoys well-being in both worlds.