Shloka 5
Draupadī’s Exhortation on Rājadharma and Daṇḍa (द्रौपद्याः राजधर्मोपदेशः)
आमन्त्रय विपुलश्रोणी साम्ना परमवल्गुना । भर्तारमभिसम्प्रेक्ष्य ततो वचनमब्रवीत्
āmantarya vipulaśroṇī sāmnā paramavalgunā | bhartāram abhisamprekṣya tato vacanam abravīt ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– ခါးကျယ်သော မိန်းမသည် အလွန်ချိုမြိန်၍ စိတ်သက်သာစေသော အသံဖြင့် နူးညံ့စွာ ခေါ်ဆိုပြီး၊ မိမိခင်ပွန်းဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ ထို့နောက် စကားဆိုလေ၏။ ရှာန္တိပရဝ၏ ဓမ္မဆန်သော လေထုအတွင်း၌၊ ဓမ္မအကြံဉာဏ်များကြားနေရသော်လည်း ယုဓိဋ္ဌိရ၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို မြင်သော ဒြောပဒီသည် အားပေးနှစ်သိမ့်ကာ ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် မှန်ကန်သော အမြင်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်စေရန် စကားဖြင့် ရှေ့တန်းထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်ကို ဤပုဒ်က မှတ်သားစေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in grief or hesitation, dharmic leadership requires receptive listening and timely, gentle counsel; soothing speech (sāman) can restore clarity and steadiness without abandoning righteousness.
After Yudhiṣṭhira remains silent, Draupadī turns to him, looks at him directly, and begins to speak in a very sweet, conciliatory tone—signaling a shift from silent reflection to active guidance and encouragement.