Shloka 66
Āśā-prabhava (आशाप्रभव) — On the Rise and Power of Hope/Expectation
Sumitra Itihāsa Begins
अद्रोह: सर्वभूतेषु कर्मणा मनसा गिरा । अनुग्रहश्च दानं च शीलमेतत् प्रशस्यते
adrohaḥ sarvabhūteṣu karmaṇā manasā girā | anugrahaś ca dānaṃ ca śīlam etat praśasyate ||
ဓೃತရာஷ္ဌက ပြောသည်– «သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် မကောင်းကြံခြင်း (အဒ္ရောဟ) ကို လုပ်ရပ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ စိတ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ စကားဖြင့်လည်းကောင်း မပြုခြင်း၊ ကရုဏာထား၍ ကူညီစောင့်ရှောက်ခြင်း၊ ကိုယ်တတ်နိုင်သမျှ လှူဒါန်းခြင်း—ဤသည်ကို śīla ဟု ခေါ်ကြပြီး လူတိုင်း ချီးမွမ်းကြသည်»။
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
True śīla (good character) is defined as non-malice toward all beings expressed consistently in three channels—actions, thoughts, and speech—together with compassion and charitable giving.
Within the Śānti Parva’s instruction on dharma and right conduct, Dhṛtarāṣṭra articulates a concise ethical standard, emphasizing inner intention and outward behavior as a unified measure of virtue.