Shloka 11
Śīla-prāpti and Śīla-lakṣaṇa (शीलप्राप्ति-शीललक्षणम्) | On the Acquisition and Marks of Character
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् । कामन्दकस्य संवादमाड्रिष्ठस्थ चो भयो:,इस विषयमें जानकार लोग राजा आंगरिष्ठ और कामन्दक मुनिका संवादरूप प्राचीन इतिहास सुनाया करते हैं
atrāpy udāharantīmam itihāsaṃ purātanam | kāmandakasya saṃvādam āṅgariṣṭhasya cobhayoḥ ||
ဘိဿမက မိန့်ကြားသည်– «ဤအကြောင်းအရာ၌ပင် ပညာရှိတို့သည် ရှေးဟောင်း ဥပမာတစ်ရပ်ကိုလည်း ထုတ်ပြကြသည်။ သူတို့သည် မုနိ ကာမန္ဒကနှင့် ဘုရင် အာင်ဂရိဿဋ္ဌတို့၏ ဆွေးနွေးပွဲပုံစံဖြင့် ရှေးပုံပြင်ကို ပြန်လည် ရွတ်ဆိုကြသည်။»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma frames his instruction by invoking an authoritative ancient exemplum: ethical and political guidance is strengthened by precedent, especially when presented as a teacher–king dialogue.
Bhishma introduces a traditional story that knowledgeable people recount—specifically, a dialogue between the sage Kāmandaka and King Āṅgariṣṭha—signaling that the next section will draw lessons from their exchange.