त्रिवर्गमूलनिश्चयः — Determining the Roots of Dharma, Artha, and Kāma
Mahābhārata, Śānti-parva 123
पेयापेये कुत: सिद्धिर्हिंसन्ति च परस्परम् | गम्यागम्यं तदा नासीत् स्वं परस्वं च वै समम्
peyāpeye kutaḥ siddhir hiṃsanti ca parasparam | gamyāgamyaṃ tadā nāsīt svaṃ parasvaṃ ca vai samam ||
ဝါစုဟရောမာက ပြောသည်– ထိုအခါ သောက်သင့်သောက်ထိုက်နှင့် မသောက်သင့်မသောက်ထိုက်တို့အကြောင်း တည်ငြိမ်သော စည်းကမ်းတစ်ရပ် မည်သို့ ရှိနိုင်မည်နည်း။ လူတို့သည် အချင်းချင်း ထိခိုက်အောင် လုပ်ကြ၏။ ထိုကာလ၌ သွားသင့်သွားထိုက်နှင့် မသွားသင့်မသွားထိုက်တို့၏ ခွဲခြားချက်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ကိုယ့်ပစ္စည်းနှင့် သူတစ်ပါးပစ္စည်းကိုလည်း တူညီသကဲ့သို့ ထင်မြင်လာကြ၏။
वसुहरोम उवाच
When dharma collapses, even basic moral discriminations (permitted/forbidden, mine/others’) lose force, leading to mutual violence and social breakdown.
Vasuharoma describes a degenerate time in which norms about conduct and consumption no longer hold, people harm each other, and property boundaries are ignored as if all wealth were the same.