Shloka 2
त्रिवर्गमूलनिश्चयः — Determining the Roots of Dharma, Artha, and Kāma
Mahābhārata, Śānti-parva 123
स राजा धर्मविन्नित्यं सह पत्न्या महातपा: । मुज्जपृष्ठ जगामाथ पितृदेवर्षिपूजितम्
sa rājā dharmavinnityaṃ saha patnyā mahātapāḥ | muñjapṛṣṭhaṃ jagāmātha pitṛdevarṣipūjitam ||
ဘိဿမက မိန့်တော်မူ၏— «ထိုမင်းသည် အမြဲတမ်း ဓမ္မကို သိမြင်သူ၊ တပဿာကြီးသူ ဖြစ်၍ မိဖုရားနှင့်အတူ ထွက်ခွာကာ ပိတೃများ၊ ဒေဝတားများနှင့် ရှိများက ပူဇော်လေးစားကြသည့် မုဉ္ဇပೃဋ္ဌ ဟူသော သန့်ရှင်းသည့် တီရ္ထသို့ ရောက်လာ၏»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Righteous governance is grounded in steady dharma-knowledge and disciplined tapas, expressed through humility and reverence—especially via pilgrimage and honoring the gods, seers, and ancestors who uphold moral order.
Bhīṣma describes a dharma-wise king traveling with his wife to the sacred place Muñjapṛṣṭha, a tīrtha honored by Pitṛs, Devas, and Ṛṣis—setting the scene for a dharma-centered episode.