Shloka 16
Bhṛtya-niyoga: Role-appropriate appointment of servants and protection of the royal treasury (भृत्यनियोगः कोशरक्षणं च)
एतैरेव गुणैर्युक्तो राजा शास्त्रविशारद: । एष्टव्यो धर्मपरम: प्रजापालनतत्पर:
etair eva guṇair yukto rājā śāstraviśāradaḥ | eṣṭavyo dharmaparamaḥ prajā-pālana-tatparaḥ ||
ဘိဿမက မိန့်တော်မူသည်– «ဘုရင်ကိုယ်တိုင်လည်း ဤဂုဏ်ရည်များနှင့် ပြည့်စုံသင့်သည်။ သာස්ထရ (śāstra) များကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သူ၊ ဓမ္မကို အမြင့်ဆုံးအဖြစ် ထားသူ၊ ပြည်သူတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၍ ပြုစုထိန်းသိမ်းရန် အားထုတ်သူ ဖြစ်ရမည်။ ထိုသို့သော အုပ်စိုးရှင်သာ ပြည်သူတို့အတွက် အလိုချင်ဆုံး ဖြစ်သည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler becomes worthy of acceptance only when virtue is joined with learning: mastery of śāstra, supremacy of dharma in decision-making, and unwavering commitment to protecting and sustaining the people.
In the Śānti Parva’s instruction on governance, Bhīṣma continues advising on rājadharma, describing the traits that make a king fit to be desired by his subjects—learned, righteous, and devoted to public welfare.