Shloka 12
Gratitude, Discernment, and the Escalation of Power (Śvā–Dvipī–Vyāghra–Nāga–Siṃha–Śarabha Itihāsa)
लेलिहा[मानस्तृषित: पुच्छास्फोटनतत्पर: । व्यादितास्य: क्षुधाभुग्न: प्रार्थयानस्तदामिषम्
lelihāmānas tṛṣitaḥ pucchāsphoṭana-tatparaḥ | vyāditāsyaḥ kṣudhābhugnaḥ prārthayānas tadāmiṣam ||
ဘိဿမက ပြောသည်— «ရေငတ်လျက် နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် လျက်နေပြီး၊ အမြီးကို လှုပ်ခတ်ရန် အာရုံစိုက်ကာ၊ ပါးစပ်ကို ဟာထား၍ ဆာလောင်မှုကြောင့် အားနည်းနေသော်လည်း၊ ထိုအချိန်၌ အသားတစ်စိတ်ကို တောင်းဆိုလျက်ပင် ရှိ၏»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how acute hunger and thirst can drive a being into pleading and submissive behavior, setting up an ethical reflection in Śānti Parva on compassion, restraint, and the moral weight of exploiting another’s desperation.
Bhishma describes a creature (implicitly an animal) in a pitiable state—thirsty, hungry, mouth open, tail wagging—begging for a piece of meat, as part of a larger illustrative episode used to teach dharma.