Shloka 13
भीष्म उवाच नच प्रशास्तुं राज्यं हि शक्यमेकेन भारत । असहायवता तात नैवार्था: केचिदप्युत
bhīṣma uvāca | na ca praśāstuṃ rājyaṃ hi śakyam ekena bhārata | asahāyavatā tāta naivārthāḥ kecid apy uta ||
ဘိဿမက ပြောသည်– «ဟေ့ ဘာရတမျိုးနွယ်ဝင် သားရေ၊ နိုင်ငံတော်ကို တစ်ယောက်တည်းဖြင့် အမှန်တကယ် မအုပ်ချုပ်နိုင်။ အကူအညီမရှိလျှင် မည်သည့် ရည်မှန်းချက်မျှ မအောင်မြင်နိုင်သကဲ့သို့၊ အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း အကြာကြီး ထိန်းသိမ်းကာကွယ်ရန် မဖြစ်နိုင်။ ထို့ကြောင့် အမှုထမ်းများနှင့် မဟာမိတ်အကူအညီများသည် မဖြစ်မနေ လိုအပ်၏။ ဉာဏ်ပညာနှင့် လက်တွေ့ပညာရပ်တို့တွင် ကျွမ်းကျင်၍ အကျိုးလိုလားသူ၊ မျိုးရိုးကောင်း၍ ချစ်ခင်စိတ်ရှိသော အမှုထမ်းများကို ပိုင်ဆိုင်သည့် ဘုရင်သာ အာဏာ၏ အကျိုးကို ခံစားနိုင်သည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Effective rule and the pursuit of any goal require capable support. A king must rely on competent, loyal, well-wishing aides; without them, achievements are difficult and their protection is unstable.
In the Śānti Parva’s instruction on rājadharma, Bhishma counsels Yudhiṣṭhira that sovereignty is not a solitary enterprise: administration, acquisition, and protection all depend on trustworthy and skilled servants and allies.