Shloka 7
Vyāghra–Gomāyu Saṃvāda (व्याघ्रगोमायु संवाद) — Testing Character Beneath Appearances
(पर्णाहार: कदाचिच्च नियमव्रतवानपि । कदाचिदुदकेनापि वर्तयन्ननुयन्त्रित: ।।
Bhīṣma uvāca — parṇāhāraḥ kadācic ca niyamavratavān api | kadācid udakena api vartayann anuyantritaḥ || śmaśāne tasya cāvāso gomāyoḥ sammato 'bhavat | janmabhūmy-anurodhāc ca nānyāvāsam arocayat ||
ဘီရှ္မက မိန့်တော်မူသည်— ဝ్రတနှင့် နိယမတို့ကို တည်ကြည်စွာ လိုက်နာသော်လည်း တခါတရံ အရွက်ကိုသာ ဝါးစား၍ နေတတ်ပြီး တခါတရံ ရေကိုသာ သောက်ကာ အသက်ရှင်တတ်၏။ သူ၏ဘဝသည် စည်းကမ်းထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ချည်နှောင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။ ထိုမြေခွေး၏ နေရာသည် သင်္ချိုင်းမြေ၌ ဖြစ်လာပြီး၊ မွေးဖွားရာမြေဖြစ်သောကြောင့် ထိုနေရာကိုပင် နှစ်သက်ကာ အခြားနေရာတွင် နေရန် စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights tapas through regulated living: limiting food to leaves or even only water, and choosing an austere dwelling. The ethical point is mastery over desire and comfort—discipline (niyama) and vow (vrata) shaping a life of restraint.
Bhishma describes an ascetic figure whose habits are extremely restrained: he alternates between eating leaves and drinking only water, and he lives in a cremation-ground, accepting harsh surroundings. He remains there out of attachment to his birthplace and shows no interest in relocating.