Shloka 3
शकुनि (हिरण्मय-पक्षी) उपदेशः — Vighasāśin and the Difficulty of Gārhasthya
धर्मोडयमिति मन्वाना: समृद्धा ब्रह्मचारिण: । त्यक्त्वा भ्रातृन् पितृश्चैव तानिन्द्रोडन्वकृपायत
dharma udayam iti manvānāḥ samṛddhā brahmacāriṇaḥ | tyaktvā bhrātṝn pitṝṃś caiva tān indro ’nvakṛpāyata ||
ဤလမ်းစဉ်ကို ဓမ္မ၏ အမြင့်တက်ခြင်းနှင့် အနှစ်သာရဟု ယုံကြည်ကာ ထိုချမ်းသာသော လူငယ်တို့သည် ဗြဟ္မစရိယာ၏ စည်းကမ်းကို ခံယူကြ၏။ ညီအစ်ကိုများကိုသာမက မိဘများကိုပါ စွန့်လွှတ်၍၊ ဤသည်ကို တရားမှန်ဟု ထင်ကာ တောသို့ ဝင်ကြသည်။ တစ်နေ့တွင် အင်ဒြသည် သူတို့ကို သနားကြင်နာလာ၏။
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic ideal: genuine righteousness may require renouncing comfort and even familial attachments to pursue disciplined self-restraint (brahmacarya), and such sincerity can draw divine compassion.
A group of prosperous brahmacārins, convinced that this path is true dharma, leave their family ties and live in the forest practicing celibate discipline; Indra later becomes compassionate toward them.