Shloka 2
शकुनि (हिरण्मय-पक्षी) उपदेशः — Vighasāśin and the Difficulty of Gārhasthya
केचिद् गृहान् परित्यज्य वनमभ्यागमन् द्विजा: । अजातश्मश्रवो मन्दा: कुले जाता: प्रवव्रजु:
kecid gṛhān parityajya vanam abhyāgaman dvijāḥ | ajātaśmaśravo mandāḥ kule jātāḥ pravavrajuḥ ||
အာర్జုနက ပြောသည်– «တစ်ခါတစ်ရံ မိသားစုကောင်းမွန်သော ဗြာဟ္မဏလူငယ်အချို့သည် အိမ်ကို စွန့်၍ တောသို့ ဝင်လာကြသည်။ မုတ်ဆိတ်မပေါက်သေး၊ အမြင်အာရုံလည်း မရင့်ကျက်သေးသော်လည်း အချိန်မတိုင်မီ သံဃာဘဝသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ကြ၏»။
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse cautions that renunciation (pravrajyā) should be undertaken with maturity and discernment; merely leaving home while still immature can be ethically and spiritually misguided, even if one is born in a respected lineage.
Arjuna describes a case where very young brahmin boys—still without beard or moustache—abandon household life and go to the forest, presenting their departure as premature and driven by immature understanding.