Shloka 52
Kṣemadarśa–Kālakavṛkṣīya Saṃvāda: Counsel on Impermanence, Non-attachment, and Composure in Dispossession
सदृशं पण्डितस्यै तदीषादन्तेन दन्तिना । यदेको रमते<रण्येष्वारण्ये नैव तुष्यति
sadṛśaṃ paṇḍitasya etad īṣādantena dantinā | yad eko ramate 'raṇyeṣv āraṇye naiva tuṣyati ||
ဘိဿမက မိန့်တော်မူသည်—ဤသည်ပင် ပညာရှိ၍ ခွဲခြားသိမြင်တတ်သော သင်ကဲ့သို့သူနှင့် သင့်တော်သော အရာဖြစ်၏။ တောအတွင်း၌ တစ်ယောက်တည်း လှည့်လည်၍ လယ်ထွန်တံကဲ့သို့ ကြီးမားသော ဆင်စွယ်ရှိသည့် တောဆင်နှင့်ပင် အဖော်ပြုနိုင်ကာ၊ တောကပေးသမျှ—ရွက်၊ ပန်း၊ အသီးနှင့် အမြစ်—တို့ဖြင့်သာ ကျေနပ်နေ၍ တောဘဝထက် ပိုမိုသောအရာကို မလိုလားစေ။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Wisdom is shown by independence from comforts and social dependence: the learned person can live alone in the forest, accept simple natural food, and remain free from craving—content with minimal needs and steady in self-control.
In Shanti Parva, Bhishma instructs on dharma and the ideals of restraint and renunciation. Here he describes the conduct suitable for a true paṇḍita: solitary forest-dwelling, unafraid even among wild creatures, and satisfied with what nature offers.