Shloka 102
मृदु-तीक्ष्ण-नीति तथा दुष्टलक्षण-विज्ञानम्
Measured Policy and the Recognition of Malicious Disposition
इस प्रकार श्रीमह्याभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत राजधमनुशासनपर्वमें सेनानीतिका वर्णनविषयक एक सौ दोवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraṃ śrīmahābhārate śāntiparvake antargata rājadharmānuśāsanaparvaṇi senānītikā-varṇana-viṣayaka ekaśata-dvitīyo 'dhyāyaḥ pūrṇaḥ
ဤသို့ဖြင့် မဟာဘာရတ၏ ရှာန္တိပရဝ၌၊ ရာဇဓမ္မအနုသာသန အပိုင်းအတွင်း၊ စစ်တပ်ခေါင်းဆောင်မှု၏ နိယာမများကို ဖော်ပြသည့် တစ်ရာနှစ်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။ ဤအဆုံးသတ် ကော်လိုဖွန်သည် စစ်သူကြီးတစ်ဦးသည် စည်းကမ်းတကျ မူဝါဒနှင့် တရားဓမ္မကျင့်ဝတ်ဖြင့် လမ်းညွှန်ခံရသင့်ကြောင်း သင်ခန်းစာ၏ ပြီးဆုံးမှုကို မှတ်သားစေသည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the line chiefly signals completion: it frames the chapter’s subject as senānīti—principles of military command—within the broader instruction on rājadharma, implying that even warfare-related leadership is to be governed by disciplined policy and dharmic restraint.
The text is closing the chapter: it announces that the 102nd chapter on the description of senānīti, situated in the Shanti Parva’s Rājadharma instruction section, has concluded (traditionally under Bhīṣma’s discourse to Yudhiṣṭhira).