Shloka 3
भীমेन युधिष्ठिरस्य त्यागवृत्तेः प्रतिषेधः
Bhīma’s Rebuttal of Yudhiṣṭhira’s Renunciatory Inclination
क्षमानुकम्पा कारुण्यमानृशंस्यं न विद्यते । क्षात्रमाचरतो मार्गमपि बन्धोस्त्वदन्तरे
kṣamānukampā kāruṇyam ānṛśaṃsyaṃ na vidyate | kṣātram ācarato mārgam api bandhos tvad-antare ||
ဘီမက ပြော၏—«စစ်သူရဲ၏ လမ်းကို လိုက်နာသူအတွက် ခွင့်လွှတ်ခြင်း၊ မေတ္တာကရုဏာ၊ သနားကြင်နာခြင်း၊ နူးညံ့သည့် မရက်စက်မှုတို့ မရှိတတ်—ကိုယ့်ဆွေမျိုးအပေါ်တောင်ပင်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် မင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် အဘယ်ကြောင့် ဤခံစားချက်များ ပေါ်ထွန်းနေသနည်း?»
भीम उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a tension within kṣatriya-dharma: the warrior’s path tends to harden the heart, pushing aside forgiveness and compassion even toward relatives; Bhīma questions why such soft virtues still persist in the listener’s heart, implying an ethical debate between duty and humane restraint.
Bhīma addresses another person (implicitly his brother/kinsman) and argues from the standpoint of warrior conduct: since a kṣatriya must act decisively and without softness even toward kin, he challenges the presence of compassion in the other’s heart, pressing for a stance consistent with martial duty.