Shloka 18
Nakula’s Engagement with Citra-sena and Karṇa’s Sons; Śalya Re-stabilizes the Kaurava Host
हाथीकी सूँड़के समान बहुत-सी भुजाएँ कटकर धरती-पर उछलती, लोटती और भयंकर वेग प्रकट करती थीं ।।
śirasāṃ ca mahārāja patatāṃ dharaṇītale | cyutānām iva tālebhyaḥ tālānāṃ śrūyate svanaḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ဆင်နှာမောင်းကဲ့သို့ လက်မောင်းများ အများအပြား ဖြတ်တောက်ကျပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ခုန်ကျ၊ လှိမ့်လျားကာ ကြမ်းတမ်းသော အရှိန်ကို ပြသနေကြသည်။ အရှင်မင်းကြီး၊ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခေါင်းများ ကျသွားသည့်အခါ ထွက်ပေါ်သော အသံသည် ထန်းပင်မှ ထန်းသီးများ ကျသံတုန်တုန်ကြီးနှင့် တူညီစွာ ကြားရ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse does not preach directly, but its stark simile highlights the human cost of war: life and identity (symbolized by the head) are reduced to falling objects. It implicitly presses the ethical tension in kṣatriya-dharma—duty in battle versus the grievous suffering battle produces.
Sañjaya describes the battlefield to Dhṛtarāṣṭra: severed heads are falling to the ground, and the thudding sound is compared to palm fruits dropping from palm trees, intensifying the scene’s horror and realism.