Shloka 17
Nakula’s Engagement with Citra-sena and Karṇa’s Sons; Śalya Re-stabilizes the Kaurava Host
बहवो बाहवश्कछिन्ना नागराजकरोपमा: । उद्वेष्टन्ते विचेष्टन्ते वेगं कुर्वन्ति दारुणम्
bahavo bāhavaś chinnā nāgarāja-karopamāḥ | udveṣṭante viceṣṭante vegaṃ kurvanti dāruṇam ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– နဂါးမင်း၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာတံတားများကဲ့သို့ လက်မောင်းများ အများအပြား ဖြတ်တောက်ကျိုးပဲ့ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လှုပ်ရှားကွေးကောက်၊ တုန်ခါကာ ကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားဖြင့် မုန်တိုင်းသကဲ့သို့ ဆက်လက်တိုးထွက်နေကြသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the grim ethical reality of war: violence leaves behind not only death but also horrifying aftereffects—convulsive remnants of action—forcing the listener to confront the true cost of conflict beyond heroic rhetoric.
Sañjaya describes the battlefield aftermath: many warriors’ arms have been cut off, and these severed limbs are depicted as still writhing and twitching, likened to the powerful coils/limbs of a Nāga-king, conveying the ferocity of the fighting.