Shloka 6
यदृच्छया निपतितं चक्रमादित्यगोचरम् । महावातसमुत्थेन संशुष्कमिव सागरम्
sañjaya uvāca |
yadṛcchayā nipatitaṃ cakram ādityagocaram |
mahāvātasamutthena saṃśuṣkam iva sāgaram |
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «ကံတရား၏ အလှည့်အပြောင်းကြောင့် နေရောင်ဝိုင်းက လမ်းကြောင်းမှ ကျသွားသကဲ့သို့၊ မဟာလေပြင်းတစ်ခုကြောင့် ပင်လယ်ကြီး ခြောက်သွားသကဲ့သို့—အဲဒီအခိုက်အတန့်တွင် ဒုရ്യောဓနသည် ထိုသို့ပင် ဖြစ်နေ၏။ သူ၏ တောက်ပမှုနှင့် ယုံကြည်မှု ပျက်စီးကာ စစ်၏ အကျိုးဆက်နှင့် ကံကြမ္မာကြောင့် အင်အားသည် အလဟသ ဖြစ်သွား၏»။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses cosmic similes to show how pride and power can collapse suddenly; in war, adharma-driven ambition meets inevitable reversal, highlighting impermanence and the moral weight of karma.
Sañjaya describes the scene with striking comparisons—sun’s disc fallen, ocean dried by a gale—to convey the shock and ruin visible in Duryodhana’s condition at that moment.