Shloka 196
Duryodhana-śibira-praveśaḥ — The Pāṇḍavas Enter the Kaurava Camp; The Burning of Arjuna’s Chariot
लुब्ध: पापसहायश्च सुहदां शासनातिग: । “यह निर्लज्ज पापी तो उसी समय मर चुका था जब लोभमें फँसा और पापियोंको अपना सहायक बनाकर सुहृदोंके शासनसे दूर रहने लगा
lubdhaḥ pāpasahāyaś ca suhṛdāṁ śāsanātigaḥ |
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «လောဘကြီး၍ အပြစ်သားတို့ကို အကူအညီအဖြစ် ယူကာ မိမိကို ကောင်းစွာလိုလားသူတို့၏ အကြံဉာဏ်ကို လွန်ကျူးသူ—ဤကဲ့သို့ အရှက်မဲ့သော မကောင်းသူသည် အမှန်အားဖြင့် လောဘတွင် ပိတ်မိသည့် အချိန်မှစ၍၊ မကောင်းသူတို့၏ အဖော်အပေါင်းကို ရွေးချယ်သည့် အချိန်မှစ၍၊ မိတ်ဆွေကောင်းတို့၏ အကြံဉာဏ်မှ လှည့်ကွာသည့် အချိန်မှစ၍ သေပြီးသားပင် ဖြစ်သည်»။
संजय उवाच
Educational Q&A
Greed and association with the wicked, coupled with rejecting the guidance of true well-wishers, is portrayed as spiritual and moral death—one becomes ‘dead’ to dharma even before physical death.
Sañjaya offers a moral characterization: he condemns a person as greedy, supported by sinners, and a transgressor of friends’ counsel, implying that such conduct marks the person’s downfall and inner ruin.