Duryodhana-vadha-pratikriyā: Harṣa, Nindā, and Kṛṣṇa’s Nīti-vyākhyā (Śalya-parva 60)
(भ्रातृभि: सहितो भीम: सार्जुनैरस्त्रकोविदै: । न विव्यथे महाराज दृष्टवा हलधरं बली ।।) महाराज! हलधरको आक्रमण करते देख अर्जुनसहित अस्त्रवेत्ता भाइयोंके साथ खड़े हुए बलवान् भीमसेन तनिक भी व्यथित नहीं हुए। तमुत्पतन्तं जग्राह केशवो विनयान्वित: । बाहुभ्यां पीनवृत्ताभ्यां प्रयत्नादू बलवद्धली,उस समय विनयशील, बलवान श्रीकृष्णने आक्रमण करते हुए बलरामजीको अपनी मोटी एवं गोल-गोल भुजाओंद्वारा बड़े प्रयत्नसे पकड़ा
sañjaya uvāca |
bhrātṛbhiḥ sahito bhīmaḥ sārjunair astrakovidaiḥ |
na vivyathe mahārāja dṛṣṭvā haladharaṃ balī ||
tam utpatantaṃ jagrāha keśavo vinayānvitaḥ |
bāhubhyāṃ pīnavṛttābhyāṃ prayatnād u balavaddhalī ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– အို မင်းကြီး၊ အင်အားကြီးသော ဘီမသည် ညီအစ်ကိုများနှင့် အာဂျုနတို့—လက်နက်ပညာကျွမ်းကျင်သူများ—နှင့်အတူ ရပ်နေ၍ အင်အားကြီး ဟလဓရ (ဘလရာမ) ကို မြင်သော်လည်း အနည်းငယ်မျှ မတုန်လှုပ်ခဲ့။ ထို့နောက် ဘလရာမက တိုက်ခိုက်ရန် ခုန်တက်လာသည့်အခါ၊ သဘောထားတည်ငြိမ်၍ ယဉ်ကျေးသော ကေရှဝ (ကృష్ణ) သည် အလွန်ကြိုးစားကာ မိမိ၏ ထူထဲဝိုင်းဝိုင်း လက်မောင်းနှစ်ဖက်ဖြင့် အင်အားကြီး လယ်ထွန်ကိုင်သူကို ဖမ်းဆီးတားဆီး၍ ဆွေမျိုးအချင်းချင်း အကြမ်းဖက်မှု မတိုးပွားစေရန် ကာကွယ်하였다။
संजय उवाच
Even amid war, dharma includes restraint: Krishna’s respectful yet firm intervention models ethical leadership—preventing anger from widening violence among relatives and allies.
Balarama (Haladhara) rushes to attack; Bhima, supported by his brothers and Arjuna, remains unshaken. Krishna (Keshava) then physically restrains Balarama with effort, acting with humility to avert further conflict.