Shloka 51
शल्यस्य सेनापत्याभ्युपगमः | Śalya’s Acceptance of Command
आकाशे विद्रुमे पुण्ये प्रस्थे हिमवत: शुभे | अरुणां सरस्वती प्राप्य पपु: सस्नुश्चन ते जलम्
ākāśe vidrume puṇye prasthē himavataḥ śubhe | aruṇāṃ sarasvatīṃ prāpya papuḥ sasnuś ca te jalam ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ဟိမဝတ်တောင်တန်း၏ လှပသန့်ရှင်းသော အမြင့်ပိုင်းတွင် သစ်ပင်မရှိသည့် မင်္ဂလာသန့်ရှင်းသော ပြင်မြေ «အာကာသ-ဝိဒြုမ» သို့ ရောက်ကြပြီး၊ အနီရောင်ရေစီးသည့် ဆရஸဝတီမြစ်ကို တွေ့ကြသည်။ ထိုနေရာ၌ သူတို့သည် ရေကို သောက်၍ ရေချိုးကာ—ခရီးပန်းနွမ်းမှုကို ဖြေရှင်းရန်နှင့် ပူဇော်သန့်စင်မှုကို ရယူရန်—စစ်၏အရိပ်အောက်၌ ခက်ခဲသောခရီးကို ဆက်လက်ခဲ့ကြသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid conflict, the epic repeatedly foregrounds practices of restraint and purification: approaching sacred waters, bathing, and drinking symbolize renewing strength while aligning oneself with dharma through cleanliness, reverence, and disciplined conduct.
Sañjaya reports that the group reached a holy, open plateau on the Himalayan heights, came to the reddish-flowing Sarasvatī, and there bathed and drank the water—an interlude of refreshment and ritual purification during their movement through sacred terrain.