Shloka 49
शल्यस्य सेनापत्याभ्युपगमः | Śalya’s Acceptance of Command
पराजयमशोचन्त: कृतचित्ताश्न विक्रमे | सर्वे सुनिश्चिता योद्धुमुदग्रमनसो5भवन्
parājayam aśocantaḥ kṛtacittāś ca vikrame | sarve suniścitā yoddhum udagramanasaḥ abhavan ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «ရှုံးနိမ့်မှုအပေါ် ဝမ်းနည်းခြင်းကို ပယ်ချကာ၊ သူတို့သည် စိတ်ကို သတ္တိပြန်လည်တည်ကြည်စေ하였다။ အားလုံး စစ်တိုက်ရန် အခိုင်အမာ ဆုံးဖြတ်ကြပြီး၊ နှလုံးသားများတွင် ရဲရင့်စိတ်ဓာတ် တက်ကြွလာ၏»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a warrior-ethic of disciplined resolve: after a setback, one should relinquish paralyzing grief and re-center the mind on purposeful action. Ethically, it portrays the shift from lamentation to determination as a necessary inner stance for those committed to their chosen duty (here, battle).
Sañjaya reports a change in the fighters’ morale: they stop mourning their defeat, become mentally fixed on valor, and collectively decide to continue fighting with renewed enthusiasm.