Mahabharata — Shalya Parva, Shloka 41
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
इत्युक्ता सापचत् तानि ब्राह्मणप्रियकाम्यया । अधिभश्रित्य समिद्धे5ग्नौी बदराणि यशस्विनी
ity uktā sā apacat tāni brāhmaṇa-priya-kāmyayā | adhibhṛśritya samiddhe 'gnau badarāṇi yaśasvinī ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်—ထိုသို့ညွှန်ကြားခံရသဖြင့် ဂုဏ်သတင်းထင်ရှားသော မိန်းမသည် ဗြာဟ္မဏကို နှစ်သက်စေလိုသော စိတ်ဖြင့် မီးကောင်းကောင်းလောင်နေသော မီးပေါ်၌ ဇီးသီးတို့ကို တင်၍ ချက်ပြုတ်စတင်လေ၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic hospitality: sincere service performed with the intention of honoring and pleasing a worthy guest (here, a brāhmaṇa) is presented as a moral act rooted in respect and selfless duty.
After being instructed, the renowned woman places the jujube fruits on a well-kindled fire and cooks them, motivated by the wish to please a brāhmaṇa—an act of attentive, reverential service.