Shloka 363
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
अरुन्धत्यपि कल्याणी तपोनित्याभवत् तदा । “वे तपस्वी मुनि वहीं आश्रम बनाकर रहने लगे। उस समय कल्याणी अरुन्धती भी प्रतिदिन तपस्यामें ही लगी रही
Arundhaty api kalyāṇī tapo-nityābhavat tadā.
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြော၏။ ထိုအခါ ကောင်းမြတ်သော အရုန္ဓတီလည်း တပသ (အာစီတ) ကို နေ့စဉ်မပြတ် ဆည်းပူးသူ ဖြစ်လာ하였다။ ထိုတပသဝင် မုနိတို့သည် ထိုနေရာ၌ အာရှရမ် တည်ဆောက်၍ နေထိုင်ကြ၏။ ထိုအချိန်တွင် မင်္ဂလာရှိသော အရုန္ဓတီလည်း နေ့တိုင်း တပသ၌ပင် စိုက်ထုတ်နေ하였다။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic steadiness: true virtue is shown through consistent self-discipline (tapas) and unwavering commitment to a righteous way of life, not merely through words or status.
The narrator states that during that period Arundhatī, described as kalyāṇī (virtuous/auspicious), remained continually engaged in austerities—indicating a sustained ascetic mode of living in the hermitage context.