Shloka 356
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
अनावृष्टिरनुप्राप्ता तदा द्वादशवार्षिकी | “जीविकाकी इच्छासे जब वे हिमालयके वनमें निवास करते थे, उन्हीं दिनों बारह वर्षोतक इस देशमें वर्षा ही नहीं हुई
anāvṛṣṭir anuprāptā tadā dvādaśavārṣikī |
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြော၏။ ထိုအခါ မိုးခေါင်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာ၍ ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် ဆက်လက်နေ하였다။ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလိုစိတ်ဖြင့် ဟိမလယတောအတွင်း နေထိုင်ကြသည့် ထိုနေ့ရက်များတွင် ဤပြည်၌ ဆယ့်နှစ်နှစ်ပတ်လုံး မိုးမရွာခဲ့။ မိုးရေကင်းမဲ့သည့် အချိန်ရှည်ကြာမှုကြောင့် မြေပြင်သည် အခက်အခဲနှင့် ချို့တဲ့မှုထဲသို့ ကျရောက်ကာ၊ လူမှုစည်းကမ်းနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းသည် သဘာဝ၏ညီမျှမှုနှင့် မင်းအုပ်ချုပ်သူများ၊ လူထုအသိုင်းအဝိုင်းတို့၏ တာဝန်ယူမှုအပေါ် မူတည်ကြောင်းကို သတိပေး하였다။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how prolonged natural imbalance (drought) threatens livelihood and societal stability, implicitly calling for dharmic leadership and communal responsibility during crises.
The narrator Vaiśampāyana reports that a twelve-year drought occurred at that time, setting the background of severe scarcity.