Shloka 24
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
चरणौ दहामानौ च नाचिन्तयदनिन्दिता । कुर्वाणा दुष्करं कर्म महर्षिप्रियकाम्यया,उस साध्वीने अपने जलते हुए चरणोंकी कुछ भी परवा नहीं की। वह महर्षिका प्रिय करनेकी इच्छासे दुष्कर कार्य कर रही थी
caraṇau dahāmānau ca nācintayad aninditā | kurvāṇā duṣkaraṃ karma maharṣipriyakāmyayā ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– သူမ၏ ခြေထောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသော်လည်း အပြစ်ကင်းသော ထိုမိန်းမသည် ထိုအရာကို မစဉ်းစားမိခဲ့။ မဟာရိရှီကို နှစ်သက်စေလိုသော ဆန္ဒကြောင့် သူမသည် အလွန်ခက်ခဲသော အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး—နာကျင်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိကာ ဆုံးဖြတ်ချက်မလှုပ်ရှားဘဲ တည်ကြည်လေ၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness in dharma: a virtuous person may endure bodily suffering without distraction when motivated by a higher ethical aim—here, sincere service and the wish to please a great sage.
Vaiśampāyana narrates that a blameless woman, even as her feet burn, ignores the pain and continues an extremely difficult task, driven by the intention to gratify a maharṣi.