Mahabharata — Shalya Parva, Shloka 74
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
अचल: कनकाक्षश्न बालानामपि य: प्रभु: । संचारकः कोकनदो गृश्रपत्रश्चन जम्बुक:
acalaḥ kanakākṣaś ca bālānām api yaḥ prabhuḥ | sañcārakaḥ kokanado gṛdhrapatraś ca na jambukaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– «သူသည် မတုန်မလှုပ် တည်ကြည်သူ၊ ‘ရွှေရောင်မျက်စိ’ ရှိသူ၊ ကလေးငယ်များပင် အုပ်စိုးနိုင်သော အရှင်ဖြစ်၏။ သတင်းပို့သူကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသွားလာတတ်၍ ‘Kokanada’ ဟု ခေါ်ကြ၏။ ‘လင်းတတောင်ပံ’ ရှိသူဖြစ်ပြီး၊ သူသည် မြေခွေးမဟုတ်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes discerning true strength and nobility: the described figure is steady, authoritative, and fit for responsible movement (as a messenger/scout), and should not be dismissed as something base or cowardly (“not a jackal”).
Vaiśampāyana lists epithets describing a particular person/agent—portraying him as firm, commanding even over the young, active as a mover or messenger, known by specific names, and explicitly distinguished from a contemptible or cowardly type.