Shloka 51
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
उन्मादं शड्कुकर्ण च पुष्पदन्तं तथैव च
unmādaṃ śaṅkukarṇaṃ ca puṣpadantaṃ tathaiva ca, rudrair vasubhir ādityair aśvibhyāṃ ca vṛtaḥ prabhuḥ |
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်။ အင်အားကြီးသော အရှင် (ကာရ္တိကေယ) သည် အုန်မာဒ၊ ရှင်ဂုကဏ္ဏ၊ ပုဿပဒန္တတို့နှင့်တကွ ရုဒ္ဒရများ၊ ဝသုများ၊ အာဒိတျများ၊ အရှွင်နှစ်ပါးတို့က ဝိုင်းရံထားလျက် ရပ်နေ하였다။ ဤမြင်ကွင်းသည် စစ်ဘုရားကို တစ်ဦးတည်းသော သူရဲကောင်းအဖြစ်မဟုတ်ဘဲ၊ ကမ္ဘာလောက၏ စည်းကမ်းတကျ အစီအစဉ်က ထောက်ခံထားသော ဘုရားအဖြစ် ပြသသည်—အဓိက ဒေဝတားများနှင့် သူတို့၏ အဖွဲ့အစည်းများက ဝိုင်းဝန်းရောက်လာ၍ စုပေါင်းအတည်ပြုချက်၊ စည်းကမ်းရှိသော အင်အားနှင့် စစ်အင်အားကို ဒေဝအုပ်ချုပ်မှုနှင့် ကိုက်ညီစေခြင်းကို အမှတ်အသားပြုသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Power—especially martial power—is shown as legitimate and stabilizing when it is aligned with the wider cosmic and moral order. Kārttikeya’s might is framed as supported by divine hosts, emphasizing disciplined authority rather than solitary aggression.
The narrator describes Kārttikeya being encircled and attended by named gaṇas (Unmāda, Śaṅkukarṇa, Puṣpadanta) and by major divine groups—the Rudras, Vasus, Ādityas, and the twin Aśvins—forming a protective and honorific assembly around him.