Shloka 2
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
ततो हिमवता दत्ते मणिप्रवरशोभिते । दिव्यरत्नाचिते पुण्ये निषण्णं परमासने
tato himavatā datte maṇipravaraśobhite | divyaratnācite puṇye niṣaṇṇaṃ paramāsane ||
ထို့နောက် ဟိမဝန္တက ပေးအပ်သော အမြတ်ဆုံး အာသနပေါ်၌—အကောင်းဆုံး မဏိရတနာများဖြင့် တောက်ပလှပ၍ ဒိဗ္ဗရတနာများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ မင်္ဂလာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော—သူသည် ထိုအမြင့်ဆုံး ထီးနန်းပေါ်တွင် ထိုင်တော်မူ하였다။ ဤဖော်ပြချက်သည် စစ်ဘေးအမဲလိုက်သည့် အခြေအနေကြားတွင်ပင် မင်းအာဏာ၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် သန့်ရှင်းသော တရားဝင်မှုကို ထင်ရှားစေပြီး၊ အာဏာသည် အင်အားသက်သက်မဟုတ်ဘဲ အဘိသေကနှင့် စည်းကမ်းတကျသော အခြေခံပေါ်မှသာ ကျင့်သုံးသင့်ကြောင်းကို ညွှန်ပြသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that legitimate rule and decisive action should rest on an auspicious, consecrated foundation—symbolized by the sacred, jewel-adorned throne—rather than on raw violence alone, even in wartime.
Vaiśaṃpāyana describes someone taking his seat upon a supreme throne said to be bestowed by Himavat, richly decorated with gems and divine jewels, marking a formal, elevated moment in the unfolding events.