Shloka 452
Kapālamocana-tīrtha (Auśanasa) and Balarāma’s Sarasvatī Pilgrimage
य॑ं दृष्टवा सम्प्रनृत्तो वै हर्षण महता विभो । ऋषिने कहा--ब्रह्मन! क्या आप नहीं देखते कि मेरे हाथसे शाकका रस चू रहा है। प्रभो! उसीको देखकर मैं महान् हर्षसे नाचने लगा हूँ
yaṁ dṛṣṭvā sampranṛtto vai harṣeṇa mahatā vibho |
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– «အို အင်အားကြီးသူ၊ ထိုအရာကို မြင်လျှင် သူသည် အလွန်ကြီးမားသော ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် လွှမ်းမိုးခံရကာ တကယ်ပင် ကပြစတင်ခဲ့သည်»။ ဤစာကြောင်းသည် မင်္ဂလာသင်္ကေတ သို့မဟုတ် အဓိပ္ပါယ်ရှိသည်ဟု ယူဆသော အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ပျော်ရွှင်မှု အလွန်အမင်း တက်ကြွလာခြင်းကို ဖော်ပြပြီး၊ အမြင်အာရုံတစ်ခုကပင် စိတ်ခံစားမှုနှင့် ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ တုံ့ပြန်မှုကို အားကောင်းစွာ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ကြောင်းကို—မဟာဇာတ်၏ တင်းမာမှုအတွင်း၌ပင်—ထင်ဟပ်စေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how a perceived sign or event can instantly transform one’s inner state; in epic ethics, such joy may reflect hope, confidence, or a sense of divine/auspicious confirmation, reminding readers to examine the causes and consequences of emotional surges.
Vaiśaṃpāyana narrates that a person, upon seeing something significant, is seized by great joy and begins to dance—an expressive reaction that signals a turning point or a strongly interpreted omen within the surrounding war-time storyline.