Shloka 44
Kapālamocana-tīrtha (Auśanasa) and Balarāma’s Sarasvatī Pilgrimage
भो भो ब्राह्मण धर्मज्ञ किमर्थ नृत्यते भवान् | हर्षस्थानं किमर्थ च तवेदमधिकं मुने
bho bho brāhmaṇa dharmajña kimarthaṁ nṛtyate bhavān | harṣasthānaṁ kimarthaṁ ca tavedaṁ adhikaṁ mune ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်—“အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဓမ္မကို သိမြင်သူ၊ အဘယ်ကြောင့် သင်က ကပြနေသနည်း။ ထို့ပြင် အို ရဟန်း၊ သင်၏ ဤဝမ်းမြောက်မှု၏ အကြောင်းရင်းကား အဘယ်နည်း—အဘယ်ကြောင့် သင်၏ ပျော်ရွှင်မှုသည် အလွန်လွန်ကဲနေသနည်း။”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical scrutiny of outward behavior: even a learned person’s visible joy (such as dancing) invites inquiry into its cause. In a dharma-centered narrative—especially amid grave events—excessive celebration is morally significant and must be justified by a righteous reason.
Vaiśampāyana reports a speaker addressing a Brahmin-sage, questioning why he is dancing and what occasion has produced such heightened happiness. The line functions as a prompt that introduces an explanation for the sage’s unusual rejoicing.