Shloka 2
Kapālamocana-tīrtha (Auśanasa) and Balarāma’s Sarasvatī Pilgrimage
कस्य वंशे समुत्पन्न: कि चाधीतं द्विजोत्तम । एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विधिवद् द्विजसत्तम
kasya vaṁśe samutpannaḥ kiṁ cādhītaṁ dvijottama | etad icchāmy ahaṁ śrotuṁ vidhivad dvijasattama ||
ဇနမေဇယက ပြောလေသည်– “ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ သူသည် မည်သည့် မျိုးရိုးဝంశ၌ မွေးဖွားသနည်း၊ ထို့ပြင် မည်သည့် သာသနာစာပေ (သင်္ခါ) ကို လေ့လာသင်ယူခဲ့သနည်း။ ဒွိဇတို့အနက် အထွတ်အမြတ်ရေ၊ ဤအရာအားလုံးကို စနစ်တကျ အစဉ်လိုက် ငါကြားလို၏။”
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the traditional dharmic method of understanding a person through two pillars: lineage (vaṁśa) and disciplined study (adhyayana). It also models respectful inquiry—seeking knowledge “vidhivat,” i.e., in a proper, orderly manner from a qualified teacher.
King Janamejaya addresses a Brahmin narrator and asks for specific background information about a person under discussion—requesting to know the individual’s family lineage and what scriptures or sacred disciplines he studied, and asking to hear it systematically.