Shloka 48
Saptasārasvata-tīrtha-prasaṅgaḥ | The Saptasārasvata Pilgrimage Account and the Maṅkaṇaka Narrative
वालखिल्या महाराज अभ्मकुद्टाश्न तापसा: | दन्तोलूखलिन श्चान्ये प्रसंख्यानास्तथा परे
vālakhilyā mahārāja abhramakuṭṭāś ca tāpasāḥ | dantolūkhalinaś cānye prasaṅkhyānās tathā pare ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယန မိန့်တော်မူသည်– «မဟာရာဇာရေ၊ ထိုနေရာ၌ တပသီတို့ ရှိကြ၏—ဗာလခိလျာများ၊ အဘ္ရမကုတ်ဋာများ၊ ထို့ပြင် ဒန္တောလူခလင်ဟု ခေါ်သော အခြားသူများ၊ ထို့အပြင် ပရသင်္ခယာနဟု ခေါ်သော အခြားတပသီများလည်း ရှိကြ၏။ သူတို့၏ ပြင်းထန်သော ဝတ်ကတိများနှင့် စည်းကမ်းတကျ နေထိုင်မှုတို့ကြောင့်၊ စရஸဝတီအနီးရှိ သန့်ရှင်းဒေသသည် အလှတိုးကာ တရားဓမ္မနှင့် ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်မှု၏ အထင်ကရကို ထင်ဟပ်စေ၏။»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic ideal that disciplined austerity (tapas) and strict vows are themselves a form of ethical excellence, and that such self-restraint sanctifies and beautifies holy places.
Vaiśampāyana is describing the presence of many renowned groups of ascetics gathered near the sacred setting (contextually associated with the Sarasvatī), listing their names to emphasize the site’s holiness and the gravity of the occasion.