Shloka 23
Saptasārasvata-tīrtha-prasaṅgaḥ | The Saptasārasvata Pilgrimage Account and the Maṅkaṇaka Narrative
प्राप्तैश्न नियमैस्तैस्तैविचरन्त: पृथक् पृथक्
prāptaiś ca niyamais tais tais te vicarantaḥ pṛthak pṛthak | adṛśyāḥ puruṣaśreṣṭha loke svīkṛtaniyamānusāriṇaḥ ||
ဝိုင်သမ္ပာယနက ဆို၏—သူတို့သည် စည်းကမ်းတရားမျိုးမျိုးကို လက်ခံယူကာ တစ်ဦးချင်းစီ မိမိလက်ခံထားသော ကျင့်ဝတ်အတိုင်း သီးသန့်သီးသန့် လှည့်လည်ကြ၏။ သာမန်လူတို့ မမြင်နိုင်အောင် နေကာကွယ်လျက် ကမ္ဘာလောက၌ လှည့်လည်သွားလာကြသဖြင့် ထိုအံ့ဩဖွယ် သစ်ပင်တော်/တောဝင်အင်အားသည် ဤစကြဝဠာ၌ နာမည်ကြီးလာ၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights niyama (self-discipline) and fidelity to one’s accepted rule of conduct: ethical strength is shown not by display but by steady practice, even when one remains unseen by society.
The narrator describes certain beings/figures who, having taken up different observances, move about separately and remain invisible to people; their unusual mode of wandering becomes widely known in the world.