Mahabharata 9.32.3 — Shalya Parva, Adhyaya 32, Shloka 3
Bhīma–Duryodhana Gadāyuddha Saṃkalpa
Resolve for the Mace Duel
यस्यातपत्रच्छायापि स्वका भानोस्तथा प्रभा । खेदायैवाभिमानित्वात् सहेत् सैवं कथं गिर:
yasyātapatracchāyāpi svakā bhānostathā prabhā | khedāyaivābhimānitvāt sahet saivaṁ kathaṁ giraḥ ||
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်— «မိမိ၏ မင်းရိုးရာ ထီး(ပရဆောလ်)၏ အရိပ်တောင် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်နေသူတစ်ယောက်သည်၊ မာနကြီးမှုကြောင့် ထိုတောက်ပမှုကိုပင် စိတ်ဆင်းရဲရာ အကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲစေတတ်လျှင်—ထိုသူက ဤကဲ့သို့သော စကားများကို မည်သို့ ခံနိုင်မည်နည်း?»
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Outer splendour and status (symbolized by the royal parasol and sunlike radiance) do not guarantee inner strength; pride (abhimāna) makes a person fragile, turning even greatness into a source of suffering and making harsh words harder to bear.
Yudhiṣṭhira reflects on a highly exalted person—one marked by royal brilliance—yet whose pride causes distress; he questions how such a proud figure could tolerate cutting or challenging speech in the tense context of the war narrative.
Ask anything about this verse
Curious about the meaning, context, or a word? Ask, and continue the conversation in the Vedapath app.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.