सुचिरेणार्जिताल्लोकान् सद्यो युद्धात् समश्षुते । “कौरवो! युद्धधर्मसे बढ़कर दूसरा कोई स्वर्गका श्रेष्ठ मार्ग नहीं है। दीर्घकालतक पुण्यकर्म करनेसे प्राप्त होनेवाले पुण्यलोकोंको वीर क्षत्रिय युद्धसे तत्काल प्राप्त कर लेता है!
sañjaya uvāca | sucireṇārjitāllokān sadyo yuddhāt samaśnute |
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «ကာလရှည်ကြာ ကုသိုလ်ကံများ စုဆောင်းမှသာ ရနိုင်သော ကုသိုလ်လောကများကို စစ်ပွဲကြောင့် သူရဲကောင်းသည် ချက်ချင်း ရရှိနိုင်သည်။ က္ṣတ္ရိယအတွက် တရားမျှတသော စစ်ပွဲတွင် တိုက်ခိုက်ခြင်း၏ ဓမ္မထက် ကောင်းကင်သို့ သွားရာ လမ်းမြင့်မားသည့် အရာမရှိ။»
संजय उवाच
The verse asserts a Kṣatriya-centered ethic: when war is undertaken as yuddha-dharma, heroic combat is presented as a swift means to attain the merit-realms that otherwise require long-term accumulation of puṇya through righteous deeds.
Sañjaya, narrating events and their moral framing, emphasizes the traditional valuation of battlefield duty: he describes how a warrior can immediately gain the heavenly merit-worlds that are normally achieved only after prolonged virtuous practice.