Shloka 193
Śalya–Bhīma Gadā-saṃnipāta and Śalya’s Bāṇa-jāla against Yudhiṣṭhira
Book 9, Chapter 11
अभ्ययु: कौरवा राजन् पाण्डवानामनीकिनीम् । नरेश्वर! तत्पश्चात् एक साथ संगठित होकर जूझनेवाले दोनों पक्षोंके वीरोंका वह युद्ध बड़ा भयंकर हो गया। राजन! कौरव-योद्धाओंने अपनी सारी सेनाओंको एकत्र करके पाण्डव-सेनापर धावा बोल दिया
sañjaya uvāca | abhyayuḥ kauravā rājan pāṇḍavānām anīkinīm | nareśvara tatpaścāt eka-sātha-saṅghaṭitāḥ yoddhum ubhayapakṣīyā vīrāḥ samare 'tibhayānakaṃ yuddham akurvan | rājan kaurava-yoddhāḥ sarvāḥ senāḥ samāhūya pāṇḍava-senām abhyadhāvan |
သဉ္ဇယက ပြောသည်—အို မင်းကြီး၊ ကောရဝတို့သည် ပाण्डဝတို့၏ စစ်တပ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် တက်လာကြ၏။ ထို့နောက် အို လူတို့၏ အရှင်၊ နှစ်ဖက်သူရဲကောင်းများသည် တစ်စုတစ်စည်းတည်း အတန်းညီညီ စုပေါင်းတိုက်ခိုက်ကြသဖြင့် စစ်ပွဲသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်လာ၏။ အို မင်းကြီး၊ ကောရဝစစ်သည်များသည် မိမိတို့၏ အင်အားအားလုံးကို စုစည်းကာ ပाण्डဝတပ်မတော်ပေါ်သို့ တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကြ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how collective resolve and massed aggression rapidly intensify violence: when both sides consolidate and rush in together, war becomes ‘exceedingly dreadful.’ It implicitly cautions that once conflict is embraced as a total, unified effort, ethical restraint becomes harder to maintain and destruction escalates.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that the Kauravas, assembling all their forces, launch a charge against the Pandava army. As both sides close ranks and engage in a compact, simultaneous clash, the battle turns extremely fierce and terrifying.