शल्यपर्वणि प्रथमाध्यायः — Karṇa-vadha-anantaraṃ Śalya-niyogaḥ, Saṃjayasya Dhṛtarāṣṭra-nivedanam
स तु दीर्घेण कालेन प्रत्याश्वस्तो नराधिप: । तूष्णीं दथ्यौ महीपाल: पुत्रव्यसनकर्शित:
sa tu dīrgheṇa kālena pratyāśvasto narādhipaḥ | tūṣṇīṃ dadhyau mahīpālaḥ putravyasanakarśitaḥ ||
အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် မင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် သတိပြန်ရလာသည်။ သို့သော် မြေကြီး၏ အုပ်စိုးရှင်သည် သားအပေါ် ကျရောက်သော အပျက်အဆီးကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီး လေးလံသော အတွေးထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသေးသည်—ဝမ်းနည်းခြင်းက စိတ်ကို ဆက်လက်ဖိစီးနေဆဲဖြစ်သည်။
वैशम्पायन उवाच