Shloka 26
एवं चाधार्मिका: पापा: पठ्चाला भिन्नसेतव: । तानेवं भिन्नमर्यादान् कि भवान् न निगहति
evaṁ cādhārmikāḥ pāpāḥ pāñcālā bhinnasetavaḥ | tān evaṁ bhinnamaryādān kiṁ bhavān na nigṛhṇāti ||
ထို့အတူ ပာဉ္စာလာတို့လည်း အပြစ်ရှိ၍ အဓမ္မကျသောသူများ—သီလဓမ္မ၏ ကန့်သတ်တံတားတားဆီးချက်များကိုပင် ချိုးဖောက်ပစ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုသူတို့က စည်းကမ်းအကန့်အသတ်အားလုံးကို ထိုသို့ လွန်ကျူးပြီးနောက်၊ အဘယ်ကြောင့် သင်သည် သူတို့ကို မတားဆီးသနည်း?
कृप उवाच
Educational Q&A
The verse frames ethical judgment in terms of maryādā (moral limits): when a group is perceived to have violated dharma, the speaker argues that restraint and accountability (nigraha) are justified, even necessary, within a war-ethics context.
Kṛpa is speaking amid the tense aftermath of the Kurukṣetra war (Sauptika Parva), criticizing the Pāṇḍavas and their allies the Pāñcālas as boundary-breakers and questioning why they are not being checked or condemned—an argument used to press for a retaliatory stance.