Shloka 37
अश्वत्थाम-शापः, परिक्षिद्भविष्यत्, मणि-न्यासः
Aśvatthāman’s Curse, Parikṣit’s Future, and the Mani’s Restitution
उत्तस्थौ पुत्रशोकार्ता ततः कृष्णा मनस्विनी । कृष्णं चापि महाबाहु: परिपप्रच्छ धर्मराट्,तब पुत्रशोकसे पीड़ित हुई मनस्विनी कृष्णा अनशन छोड़कर उठ गयी और महाबाहु धर्मराजने भगवान् श्रीकृष्णसे एक बात पूछी
uttasthau putraśokārtā tataḥ kṛṣṇā manasvinī | kṛṣṇaṃ cāpi mahābāhuḥ paripapraccha dharmarāṭ ||
ထို့နောက် သားများအပေါ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းကြောင့် စိတ်နာကျင်နေသော်လည်း စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသော ကೃṣṇā (ဒရౌပဒီ) သည် အစာရှောင်ခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ ထတော်မူ၏။ ထိုအခါ လက်တံကြီးသော ဓမ္မရာဇ (ယုဓိဋ္ဌိရ) သည်လည်း ကೃṣṇa ကို မေးမြန်း၍ လမ်းညွှန်မှုကို တောင်းခံလေ၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
In the wake of catastrophic loss, dharma is sought through counsel rather than impulse: grief may compel action, but righteous response requires inquiry, reflection, and guidance from a trusted moral authority.
Draupadī, overwhelmed by the death of her sons, ends her fast and rises; immediately after, Yudhiṣṭhira turns to Kṛṣṇa with a question, indicating a transition from mourning to deliberation about what should be done next.