Shloka 3
Chapter 14: Divyāstra-Prayoga and Ṛṣi Intervention (दिव्यास्त्रप्रयोगः ऋषिसमागमश्च)
भ्रातृणामात्मनश्वैव परित्राणाय भारत | विसृजैतत् त्वमप्याजावस्त्रमस्त्रनिवारणम्
bhrātṝṇām ātmanaś caiva paritrāṇāya bhārata | visṛjaitat tvam apy ājāv astram astranivāraṇam ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြော၏— «ဟေ ဘာရတဝంశသား၊ သင်၏ညီအစ်ကိုတို့နှင့် သင်ကိုယ်တိုင်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သင်လည်း စစ်မြေပြင်၌ ဤလက်နက်ကို လွှတ်လော့—လာမည့် မစ္စိုင်လ်ကို တားဆီးပျက်ပြားစေနိုင်သော တန်ပြန်လက်နက်ဖြစ်၏။ အာစတြာ၏ ဖျက်ဆီးမှုကြီးမားသော တိုက်ခိုက်မှုရှေ့တွင် ဤအကြံဉာဏ်သည် အပြစ်တင်လက်စားချေခြင်းမဟုတ်ဘဲ အသက်ကိုကယ်တင်၍ ပိုမိုကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်ကို တားဆီးရန် မလွဲမသွေ လုပ်ရသော ကာကွယ်ရေးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When confronted with an overwhelming astric threat, the text presents defensive action—deploying a counter-weapon—as a duty aimed at protection (paritrāṇa) rather than revenge. The ethical emphasis is on safeguarding life and preventing greater destruction, even amid the moral chaos of war.
A speaker urges the addressed Bhārata to discharge a counter-weapon in battle to protect himself and his brothers, indicating that the incoming astric attack can be checked only by an appropriate neutralizing astra.